ASG Facebook Group |ASG Twitter |ASG Instagram |ASG Pinterest |ASG Flickr |ASG YouTube

Auschwitz-Birkenau

Łąki we wsi Babice, gdzie rozrzucano ludzkie prochy

Podobóz Blechammer

Podobóz Monowitz

Rajsko Greenhouses

Rajsko Greenhouses

Szklarnie w Rajsku

Jeziora w Harmężach, do których wrzucano prochy z krematoriów

Dworzec kolejowy w oświęcimiu

Tannenwald IG Farben Werk Kamp V

arrow
arrow

Saint Cyprien
Powstanie i charakterystyka obozu

Obóz dla internowanych w Saint Cyprien
Zdjęcie z kolekcji United States Holocaust Memorial
Museum, histoire du Roussilion

8 lutego 1939 roku został utworzony obóz dla internowanych na terenie południowej Francji, dokładniej na plaży w Saint Cyprien (teren wschodnich Pirenejów). Historia tego obozu jest dość symboliczna, również ze względu na to, że został on później zaniedbany – przetarg na projekt miejsca pamięci został ogłoszony stosunkowo niedawno. Saint Cyprien był jednym z francuskich obozów dla internowanych (obok Argelès sur Mer, Barcarès, Rivesaltes, Agde i Bram), który mieścił 453.000 uchodźców – hiszpańskich republikanów, którzy uciekli z Hiszpanii w 1939 roku podczas tzw. Retriady. Obóz działał do 19 grudnia 1940 roku, kiedy to został zamknięty z powodów sanitarnych, a jego więźniowie zostali przeniesieni do obozu w Gurs. Uchodźcy mieszkali w namiotach, a kilka istniejących baraków było przeznaczonych wyłącznie dla chorych. 10 marca 1939 roku około 90.000 więźniów zostało zarejestrowanych w obozie: przynajmniej do stycznia 1940 większość z nich stanowili Hispanie. Obóz składał się z 13 części oddzielonych od siebie ogrodzeniem z drutu kolczastego. Wielkość jednego obszaru wynosiła 300 x 500 metrów, a na terenie każdego z nich znajdowało się 28 baraków o wielkościach od 75 do 125 m2, gdzie w każdym mieszkało ok. 75 więźniów.

Po inwazji na Belgię, wielu Niemców, bezpaństwowych Żydów, Polaków, Węgrów, Czechów i Belgów, którzy zostali wydaleni z tego kraju, zostało w maju 1940 roku internowanych, jako że uznawano ich za naddatek dla krajowej gospodarki, a także za szpiegów III Rzeszy. Wtedy też w obozie zaczął się „okres żydowski” – Saint Cyprien stał się obozem koncentracyjnym dla Żydów z zagranicy.

Komisja Kundta, przejeżdżająca przez Saint Cyprien pod koniec lipca 1940 roku, policzyła internowanych według ich narodowości. Przebywało tam wtedy w sumie 5065 osób, głównie Niemców (2675) i Austriaków (989), którzy zostali deportowani z Belgii oraz byli traktowani przez policję i pozostałe osoby jako niemieccy szpiedzy należący do 5-tej kolumny Niemców.

Podczas aresztowań belgijska policja rozkazała uchodźcom zabranie jedzenia na 48 godzin. Osoby aresztowane na ulicy miały możliwość powrotu do swoich mieszkań po jedzenie lub osobiste rzeczy, które i tak konfiskowano w trakcie ich 18-dniowej podróży, na co dowody można znaleźć w niekompletnej liście miejsc, przez które przejeżdżali deportowani. Wielu z nich zostało później ponownie deportowanych do obozów zagłady, dokąd trafili poprzez obozy Gurs i Drancy.

Czytaj więcej na grupie ASG na Facebooku (w języku angielskim).

Newsletter ASG

Zapisz się na newsletter Auschwitz Study Group (ASG). Będziemy Cię regularnie informować o naszych kolejnych projektach, najnowszych publikacjach oraz nowych funkcjonalnościach na stronie internetowej. Newsletter dostępny jest w języku angielskim.
Po zapisaniu się otrzymasz od nas wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym subskrypcję (prosimy o sprawdzenie skrzynki „Spam” w razie potrzeby). Jeśli potrzebujesz pomocy, skontaktuj się z nami pod adresem: admin@auschwitzstudygroup.com